شمس، مولانا را از جهان ظاهر به جهان معنا عبور داد

به گزارش خبرنگار ایکنا از آذربایجان شرقی، حسین مهرنگ، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تبریز،  امروز، 13 مهرماه، در آیین بزرگداشت «شمس و مولانا؛ سیری در جهان معنا» با هدف پاسداشت شعر و عرفان پارسی و گرامیداشت نام شمس تبریزی و مولانا، در تالار خاقانی دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی دانشگاه تبریز، با تأکید بر جایگاه شمس تبریزی و مولانا در عرفان و ادبیات فارسی، گفت: عارفان، چه شاعر باشند و چه نباشند، تلاش می کنند انسان را از جهان مادی به سوی جهان معنا هدایت کنند؛ همان پلی که شمس از طریق آن مولانا را به جهان معنا عبور داد.

وی عنوان کرد: گمشده مشترک انسان ها، جهان معناست؛ اما تفاوت در این است که برخی نمی دانند چیزی را گم کرده اند، برخی از گمشده خود آگاه اند اما نمی دانند چیست یا کجا باید آن را پیدا کنند و گروهی نیز می دانند چه چیزی را و در کجا گم کرده اند.

مهرنگ با اشاره به تأثیر شمس بر زندگی مولانا، افزود: مولانا پیش از دیدار شمس، فقیه و مفتی شهر بود، اما ورود شمس به زندگی او تحولی عمیق ایجاد کرد. این دگرگونی چنان گسترده بود که مولانا تمام تلاش خود را در آثارش به کار گرفت تا انسان را با جهان فراتر از ماده آشنا کند؛ تحولی که می توان آرزو کرد پرتوی از آن در زندگی دیگران نیز پدیدار شود.

این استاد زبان و ادبیات فارسی با بیان اینکه مولانا در مثنوی از حکایت ها و تمثیل ها برای بیان حقایق عمیق استفاده می کند، گفت: او می کوشد مفاهیمی را که بیان مستقیم آنها دشوار است، با روایت ها و مثال های گوناگون به مخاطب منتقل کند. دغدغه اصلی مولانا، رساندن انسان به حقیقتی است که ورای ظاهر امور قرار دارد و برای بیان آن، از شیوه های مختلف ادبی بهره می گیرد.

وی «فیه ما فیه» را از آثار مهم برای شناخت ابعاد معنوی و فکری مولانا دانست و اظهار کرد: در این اثر می توان با دغدغه های معنوی مولانا و سخنان او در مجالس و گفت وگوهایش آشنا شد؛ سخنانی که گاه با هدف بیدار کردن مخاطب بیان می شوند و نگاه ژرف او به قرآن و مفاهیم دینی را آشکار می کنند.

مهرنگ با اشاره به نگاه عرفانی مولانا به قرآن، تأکید کرد: مولانا به ظاهر الفاظ بسنده نمی کند، بلکه در پی درک لایه های عمیق تر و باطنی آن است. از نگاه او، رسیدن به حقیقت نیازمند عبور از ظاهر و راه یافتن به معنای درونی کلام است؛ رویکردی که در آثار عین القضات همدانی نیز می توان نمونه هایی از آن را مشاهده کرد.

این استاد دانشگاه تبریز همچنین با اشاره به جایگاه شمس در زندگی مولانا، گفت: شمس با شیوه زندگی و سخنان خود می کوشید مولانا را متوجه حقیقتی کند که به باور او، از دست رفتن آن زیان بزرگی بود. رابطه این دو نشان می دهد که گاهی حضور یک انسان و تأثیر عمیق او می تواند مسیر فکری و معنوی فردی دیگر را دگرگون کند.

وی در پایان، دانشجویان ادبیات را به مطالعه جدی آثار مولانا به ویژه مثنوی، توصیه کرد و گفت: مثنوی می تواند راهنمایی برای تأمل در مسائل زندگی و پرسش های انسان باشد. به باور او، آثار مولانا تنها متونی برای مطالعه ادبی نیستند، بلکه می توانند در نگرش و شیوه زندگی انسان نیز تأثیرگذار باشند.

انتهای پیام